من معلّم هستم 

 

هرشب از آینه ها می‌پرسم :

به کدامین شیوه!!! ؟

وسعت ِ یاد ِ خدا را

بکشانم به کلاس!!!؟

بچه ها را ببرم تا لب ِ دریاچه یِ عشق!!!؟

غرق ِ دریایِ تفکّر بکنم!!!؟

با تبسّم یا اخم!!!؟

«من معلّم هستم»

نیمکت ها نفس ِ گرم ِ قدم‌هایِ مرا می‌فهمند

بال هایِ قلم و تخته سیاه 

رمز ِ پرواز ِ مرا می‌دانند

سیب ها دست ِ مرا می‌خوانند

«من معلّم هستم»

درد ِ فهمیدن و فهماندن و مفهوم شدن

همگی مال ِ من است .مال ِ من!!!!!!!!.